Το Κακοδίκι είναι χωριό του δήμου Καντάνου – Σελίνου, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 65 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 300 μ. στην κοιλάδα του Κακοδικιανού ποταμού, στους πρόποδες του όρους Άγιος Δίκαιος, χωρισμένο σε συνοικίες.

Κοντά στο χωριό έχει ανακαλυφθεί νεκροταφείο των ύστερων ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, σχετιζόμενο πιθανόν με την αρχαία Κάνδανο. Ανασκάφηκαν τρεις τάφοι και βρέθηκαν χρυσά κτερίσματα, γυάλινα και πήλινα αγγεία και χάλκινο προσωπείο.

Στο Κακοδίκι θα βρείτε πολλές εκκλησίες με σημαντικές αγιογραφίες αλλά και την μικρή πέτρινη μονότοξη γέφυρα (ή καμάρα), που κατασκευάστηκε από ντόπιους τεχνίτες με απόφαση της Κρητικής Πολιτείας το 1903, ώστε να περνούν οι άνθρωποι πάνω από τον Κακοδικιανό ποταμό μαζί με τα ζωντανά τους.

Η γέφυρα του Κακοδικίου – μια από τις ελάχιστες τοξωτές στην Κρήτη – χαρακτηρίστηκε από τη Διεύθυνση Νεοτέρων Μνημείων ως διατηρητέο μνημείο της περιοχής το 2005.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Cacodichi, στην επαρχία Σελίνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Cacodichi με 495 κατοίκους και 18 προνομιούχους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Caccodichi και ο Αντόνιο Τριβάν στο χρονικό του το αναφέρει Cachodhichi. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Στέργιος Σπανάκης θεωρεί πιθανότερη την εκδοχή να προέρχεται από το επίθετο του πρώτου οικιστή (Κακοδίκης). Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι στην περιοχή καταδίκασε σε θάνατο και ανασκολόπισε ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα το 1539 τον προδότη του κάστρου του Σελίνου, το οποίο είχε καταλάβει και καταστρέψει. Τη δίκη χαρακτήρισαν οι σύντροφοι του Μπαρμπαρόσα ως κακή και έτσι το μέρος ονομάστηκε Κακοδίκι.

Το χωριό καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 και οι Τούρκοι σκότωσαν 70 γυναικόπαιδα. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στο Κακοδίκι κατοικούσαν 15 χριστιανικές και 20 μουσουλμανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται μαζί με άλλα δέκα χωριά, αλλά στην επόμενη απογραφή αναφέρεται ξεχωριστά, με 98 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον δήμο Αρχιστράτηγου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Καντάνου.