Η Επαρχία Σελίνου
Γεωγραφική Θέση
Ο Δήμος Καντάνου – Σελίνου βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων (πρώην Νομός Χανίων) και συνορεύει βορειοδυτικά με τον Δήμο Κισάμου, βόρεια με τον Δήμο Πλατανιά και ανατολικά με τον Δήμο Σφακίων. Νότια βρέχεται από το Λιβυκό πέλαγος και δυτικά από τη Μεσόγειο θάλασσα.
O Δήμος Καντάνου – Σελίνου είναι Δήμος της Περιφέρειας Κρήτης, που συστάθηκε και επίσημα την 1η Ιανουαρίου 2011 με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων “Καποδιστριακών” Δήμων:
Η έκταση του νέου Δήμου είναι 369,06 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 5.645 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου Δήμου ορίστηκε η Παλαιόχωρα και ιστορική έδρα η Κάντανος.
Η μορφολογία του εδάφους επιτρέπει το διαχωρισμό της επαρχίας σε τρία διαμερίσματα, Το Δυτικό (Βουτάς, Σκλαβοπουλα , Κουντούρα), το κεντρικό (Φλώρια, Κάντανος, Παλαιόχωρα) και το Ανατολικό (Αγία Ειρήνη, Καμπανός, Σούγια).
Τρεις χείμαρροι διασχίζουν τα παραπάνω διαμερίσματα. Ο Πελεκανιώτης , ο Κακοδικιανός και ο Αγερινιώτης. Και οι τρεις εκβάλλουν στο Λιβυκό πέλαγος. Σήμερα από αυτούς μόνο ο Κακοδικιανός διατηρεί νερό έστω και λίγο όλο το χρόνο.
Το Κλίμα
Το κλίμα στην επαρχία είναι μεσογειακό. Η βροχόπτωση παρουσιάζει σημαντικές διαφορές από τη μία περιοχή σε μία άλλη. Το χιόνι κάνει την εμφάνιση του συνήθως στα τέλη Νοεμβρίου και παραμένει στις κορυφές των βουνών μέχρι τα μέσα Απριλίου. Τα Λευκά Όρη δέχονται πολύ περισσότερο χιόνι που παραμένει στις κορυφές τους μέχρι και τις αρχές του καλοκαιριού.
Η Οικονομία
Η οικονομία του Δήμου στηρίζεται στη γεωργία (θερμοκηπιακές καλλιέργειες και ελιές), την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα) και τον τουρισμό. Καταπληκτικές και πεντακάθαρες είναι οι παραλίες του Δήμου μας, βραβευμένες αρκετές εξ αυτών με γαλάζια σημαία, που αποτελούν πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.
Ο Δήμος Καντάνου – Σελίνου, με το πλούσιο περιβάλλον του, συνδυάζει βουνό και θάλασσα, πλούσια Ιστορία και μοναδικό Πολιτισμό και αποτελεί ιδανικό τόπο για διακοπές, χαλάρωση, αλλά και περιπέτεια, με ευχάριστη – φιλόξενη διαμονή σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια και ποιοτικές – παραδοσιακές γεύσεις σε εστιατόρια – ταβέρνες.
Το Σέλινο κατά την Αρχαιότητα
Στους δωρικούς χρόνους της Κρήτης, δηλαδή από το 1100 π.Χ. η περιοχή είχε την ονομασία Όρειοι, δηλαδή Ορεινοί.
Στο τέλος της κλασικής περιόδου, δηλαδή περί το 350 π. Χ. είναι γνωστά τέσσερα μεγάλα κέντρα-πόλεις, ἡ Έλυρος, κοντά στο Ροδοβάνι, η Υρτακίνα στο σημερινό ύψωμα Καρφί, νότια του χωριού Τεμένια, η Τάρρα, στη θέση του σημερινού οικισμού Αγία Ρουμέλη, και η Λισσός, στα παράλια. Λίγο αργότερα, στα τέλη των ελληνιστικών χρόνων , αναπτύχθηκαν και τρία άλλα κέντρα, η Κάντανος , η Σούγια και η Ποικιλασός.
Κατά την Αρχαιότητα οι τέσσερις μεγάλες πόλεις στα νότια της σημερινής επαρχίας ήταν η Έλυρος, η Λισσός, η Υρτακίνα και η Τάρρα, ακολουθώντας το παράδειγμα των άλλων πόλεων της νήσου, συνασπίζονται σε μια ομοσπονδία, που είναι γνωστή με το όνομα «Ομοσπονδία των Ορείων». Πρόκειται για μια συμμαχία των παραπάνω τεσσάρων πόλεων της νότιας περιοχής της επαρχίας, που συνάπτεται για λόγους ασφάλειας από εξωτερικούς κινδύνους, αλλά και για την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας.
Το 1204 η Κρήτη περιέρχεται στους Βενετούς. Η πρώτη ισχυρή παρουσία της επαρχίας στους εθνικούς αγώνες της Κρήτης σημειώνεται κατά τη μεγάλη επανάσταση των Χορτάτσηδων (1272-1278). Ύστερα από την καταστολή της επανάστασης των Χορτατσών στο Σέλινο και την Κίσσαμο ακολούθησαν οι εχθροπραξίες. Ο ενετός τότε δούκας της Κρήτης Μαρίνος Γραδενίγος αποφάσισε να οργανώσει στην επαρχία μόνιμο κέντρο στρατιωτικής επιτήρησης, με ισχυρή δύναμη. Έκτισαν μόνιμο παράλιο φρούριο στην τοποθεσία, που ασφαλώς θα ονομαζόταν Σέλινο, στη σημερινή Παλαιόχωρα. Οργανώθηκε έτσι το φρούριο Σέλινο (Castel Selino), με καστελάνο και στρατιωτική δύναμη ικανή να συγκρατεί τους φιλοπόλεμους και πολυτάραχους κατοίκους της επαρχίας, η οποία τώρα, από το όνομα του φρουρίου έλαβε την ονομασία Σέλινο.